Si Ate Leni at ang Dalawang Rescue Dog Niya sa Marine Parade

Isang umaga, nag-e-exercise walking ako sa East Coast Park. Malayo pa lang ako, may napansin akong kakaiba. Dalawang maliliit na puting aso na hirap na hirap maglakad. Yung isa, halos hindi umaandar ang mga paa. Naisip ko, bakit ganoon? Kaya binilisan ko ang lakad ko para lumapit at malaman kung ano ang nangyayari.

Doon ko nakilala si Ate Leni.

Kinausap ko siya. Nalaman ko na 26 years na pala siyang nakatira dito sa Singapore. At habang nagkukwentuhan kami, unti-unting lumabas ang kwento sa likod ng kakaibang lakad ng mga aso niya.

Akala ng iba, minamaltrato niya ang mga aso

Sabi ni Ate Leni, madalas siyang inaaway ng mga tao. May basta na lang lumalapit at galit na galit sa kanya. Ang akala kasi nila, pinapahirapan niya ang mga aso dahil pinipilit niyang ipalakad kahit hirap na hirap na.

Pero mali sila.

Rescued dogs ang mga alaga ni Ate Leni. Hindi niya binili. Kinupkop niya sila nung wala nang ibang gustong kumupkop. Mahal na mahal niya sila, parang tunay na pamilya.

Bakit hirap maglakad yung isang aso

May malungkot na dahilan kung bakit ganoon ang lakad ng isa niyang aso. Nung puppy pa ito, nakakulong sa sobrang liit na hawla. Matagal siyang hindi nakagalaw. Dahil doon, hindi lumakas at hindi lumaki nang maayos ang mga paa niya. Kaya kahit ngayon, hirap pa rin siyang maglakad.

Ang paglalakad ang gamot niya

Para kay Ate Leni, ang paglalakad ang paraan para humaba ang buhay ng aso niya.

Kada mabagal na lakad sa Marine Parade, pinagagalaw niya yung mahihinang paa. Kapag tumigil sila, lalong manghihina ang mga paa, titigas ang mga kasu-kasuan, at maiikli ang buhay ng aso. Kaya kahit umuulan, kahit napakainit, kahit masama ang tingin ng mga dumadaan, hindi siya tumitigil. Ipinapasyal niya yung asong halos hindi na makatayo, dahil ang paglalakad mismo ang nagpapatagal ng buhay nito.

Yung mga nang-aaway sa kanya, kalupitan ang nakikita nila. Pero pagmamahal pala ang totoong nangyayari.

Ano ang pwede mong gawin kapag nakita mo siya

Baka nadaanan mo na rin ang katulad ni Ate Leni na hindi mo alam ang buong kwento. Isang asong kakaiba ang galaw. Isang may-ari na sobrang bagal maglakad. Madali kang humatol agad.

Pero magtanong ka muna bago ka humusga. Bawat rescue dog may pinagdaanan na hindi mo makikita mula sa malayo. Yung pilay, yung bagal na sumusubok sa pasensya mo, senyales pala yun ng taong ginagawa ang lahat para sa alaga niya.

Hindi naman papuri ang hinahanap ni Ate Leni. Pero sa susunod na makita mo siya, o kung sino man na katulad niya, subukan mong ngumiti o tumango na lang. Wala kang mawawala. Baka yun pa ang pinakamagandang nangyari sa kanya buong araw.

26 years na siya dito sa Singapore. At isang bagay lang ang gusto niyang maintindihan mo: mahal na mahal niya ang mga aso niya, may dahilan kung bakit mabagal silang naglalakad, at sinasadya niya ang bagal na iyon.

---

May kilala kang Pinoy sa Singapore na may kwentong dapat marinig? [Mag-message ka sa amin](https://filipinos.sg/contact) at makikinig kami.